คลอรีนไดออกไซด์ (Chlorine Dioxide: ClO2) คือ สารฆ่าเชื้อ (Biocide) คลอรีนไดออกไซด์เป็นสารสังเคราะห์และมีสถานะเป็นก๊าซ มีสีเหลืองอมเขียวไม่ละลายน้ำ (Not Soluble) แต่สามารถกระจายตัวในของเหลวในสถานะของก๊าซละลายได้ (Dissolve Gas)
จุดเด่นของคลอรีนไดออกไซด์
• คลอรีนไดออกไซด์มีคุณสมบัติในการออกฤทธิได้ครอบคลุม (Broad Spectrum) สามารถฆ่าเชื้อจุลินทรีย์ได้มากมายหลายชนิดเช่น ไวรัส แบคทีเรีย เชื้อรา สาหร่าย สปอร์ และ Biofilm
• คลอรีนไดออกไซด์ต้องการเวลาสัมผัส (Contact Time) น้อยมาก
• คลอรีนไดออกไซด์ไม่ทำปฏิกิริยากับแอมโมเนีย จึงไม่เกิดสารพิษกลุ่มคลอรามีน ซึ่งเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม
• คลอรีนไดออกไซด์มีฤทธิในการฆ่าเชื้อโรคในช่วง pH ที่กว้าง (pH 3 – 10)
• คลอรีนไดออกไซด์สามารถละลายอยู่ในน้ำ (Dissolve) ได้ดีมากกว่าคลอรีนประมาณ 10 เท่า
• คลอรีนไดออกไซด์มีประสิทธิภาพในการกำจัดจุลินทรีย์ ดีกว่าคลอรีนน้ำ (hypochlorite ions) มากถึง 2.6 เท่า (เนื่องจากคลอรีนไดออกไซด์ สามารถแลกเปลี่ยน electron ได้ถึงครั้งละ 5 electron เทียบกับ hypochlorite ที่มีเพียง 2 electron)
• คลอรีนไดออกไซด์มีฤทธิในการกัดกร่อนต่ำกว่าสารฆ่าเชื้อชนิดอื่นๆ เนื่องจากมี Oxidation Strength เพียง 0.95 เท่านั้น
• คลอรีนไดออกไซด์ไม่ทำปฏิกิริยากับสารอินทรีย์จึงไม่เกิดสารพิษกลุ่ม Trihalomethanes (สารก่อมะเร็งชนิดหนึ่ง) จึงเป็นข้อได้เปรียบของคลอรีนไดออกไซด์ในการนำมาใช้ในกระบวนการฆ่าเชื้อโรคในอาหารและเครื่องดื่ม ไม่ก่อให้เกิดสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค
ความเข้มข้นของ ClO2 ที่เหมาะสมและวิธีประยุกต์ใช้งาน
• 0.3-0.5 ppm ClO2 สำหรับงานฆ่าเชื้อโรคในน้ำดื่ม หรือ สระว่ายน้ำ
• 10-20 ppm ClO2 สำหรับการฆ่าเชื้อทั่วไป ฆ่าเชื้อบนพื้นผิว ฝาผนัง วัสดุอุปกรณ์ โรงเรือน กรงสัตว์ที่นอนสัตว์ (ดับกลิ่นเหม็นอึ กลิ่นฉี่ ที่มาจากน้องแมว และน้องหมา)
• 2-5 ppm ClO2 แช่ทิ้งไว้ 6-8 ชั่วโมง สำหรับฆ่าเชื้อและล้างเมือก (ไบโอฟิล์ม) ในท่อน้ำ
• 2-5 ppm ClO2 สำหรับกำจัดตะไคร่น้ำ กำจัดไบโอฟิล์ม ในสระว่ายน้ำ
• 0.5 ppm ClO5 สำหรับฆ่าเชื้อโรคของอ่างน้ำเลี้ยงปลา บ่อเลี้ยงปลาสวยงาม